Konstrukcje budynku trzonowego

Konstrukcje budynku trzonowego w Johanesburgu: a) rzut, b) widok; 1 — fundament, 2 — trzon czterosegmentowy, 3 — dźwigar główny sprężony kablobetonowy, 4 — wieszak, 5 — strop.

W budynkach trzonowych — z jednym lub dwoma trzonami — trzony przenoszą na grunt wszystkie obciążenia działające na budynek oraz wykorzystane są do umieszczenia elementów komunikacji pionowej i urządzeń instalacyjnych.
Na rysunku pokazano ustrój nośny budynku trzonowego w Johannesburgu o wysokości 30 kondygnacji. Na trzonie żelbetowym złożonym z czterech segmentów opierają się na trzech poziomach główne dźwigary kablobetonowe, na których zawieszone są stropy. Stosowanie budynków trzonowych jest opłacalne do wysokości 25-30 kondygnacji. Dla większych wysokości i przy posadowieniu na słabych gruntach celowe jest stosowanie dwóch lub trzech trzonów.
W budynkach trzonowo-ramowych trzony spełniają rolę podobną do ścian w ustrojach ramowo-ścianowych. Ustroje powłokowe i trzonowo-powłokowe stosowane są w najwyższych budynkach. Budynki o wysokości powyżej 100 m mają ustroje nośne złożone z jednej lub więcej powłok (wiązka powłok).
W przypadku ustroju dwupowłokowego powłokę zewnętrzną stanowią słupy i rygle ściany zewnętrznej, powłokę wewnętrzną zaś najczęściej trzon.

Ustroje powłokowe: a) rodzaje powłok (powłoki o siatce prostokątnej, ukośnej i mieszanej), b) elementy powłok.

 Szkielet powłoki zewnętrznej zbliżony jest wyglądem do rury perforowanej o otworach prostokątnych, rombowych itp. Ze względów technologicznych i użytkowych ściany zewnętrzne (powłokę) wykonuje się najczęściej w postaci siatki o otworach prostokątnych. Stanowić je mogą na przykład ramy zamknięte na obwodzie budynku (rys. a) lub ściany wielopasmowe (pasma ścian połączone nadprożami lub płytami stropów).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *